راژدی تلخ بی‌آبی در نگین توسعه شرق کشور
"بحران ۵۰ ساله بی‌آبی" در تنها بندر اقیانوسی ایران/ بی‌آبی، مردم "۴۳۸ روستا" را به ستوه آورد
 
 
تاریخ انتشار : شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۲۶
کد مطلب: ۳۵۸۹۶۸
 
Share/Save/Bookmark
 
بحران آب و کارشکنی‌های گسترده در احداث کارخانه‎های شیرین‌سازی آب در چابهاری که می‌خواهد به مرکز ترانزیت کشورهای آسیای میانه تبدیل شود، مردم را به ستوه آورده و وعده‌های متعدد مسئولان نیز تاکنون‌ نتیجه‌بخش نبوده ‌است.
به گزارش ندای انقلاب، گویا فاجعه کمبود آب در شهری که به "نگین توسعه شرق کشور" شهره‌ است تمامی ندارد و به‌نظر‌‌ می‌سد مسئولان آنقدری که برای به اتمام رسیدن پروژه‌های بین‌المللی "قلب نهفته اقتصاد ایران" دغدغه دارند، برای مردم مظلوم و تشنه تنها بندر اقیانوسی ایران نگران‌ نیستند.

بنا به گزارش‌ها و گفته‎های مردم، بیش از ۵۰ سال‌ است که چابهاری‌ها در حالی در کنار آب‌های بیکران مکران زندگی می‌کنند که تشنه و طالب آب هستند. ۹۰ درصد روستانشینان چابهار فاقد شبکه آبرسانی هستند و خشکسالی‌های ۱۸ سال اخیر کمبود آب را برای ساکنان ۴۳۸ روستای چابهار به فاجعه تبدیل کرده‌ و این در حالی است که روستانشینان گاهی حتی جان خود را نیز به سبب ابتلا به برخی بیماری‌های واگیری که دلیل آن استفاده مشترک انسان و حیوان از یک منبع مشترک آب(هوتگ) است، از دست می‌دهند.

بحران طولانی آب در شهر ۱۲۰ هزار نفری چابهار

"از زمان کودکی به یاد دارم که دغدغه مهم والدینم مشکل کم‌آبی چابهار بود و این بحران همچنان ادامه دارد." این بخشی از درد و دل‌های اخیر یکی از سال‎خورده‌های چابهاری است که با خبرنگار تسنیم گفت‌وگو کرده. آن‌طور که از این صحبت‌ها پیداست، گویا با آن‌که چابهار در سال اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته و پروژه‌های بسیار مهمی در آن کلید خورده، ولی مشکل آب شهر چابهارهمچنان پابرجاست.

شهر چابهار ۱۲۰ هزار نفر جمعیت دارد و آب آن سال‌هاست جیره‌بندی است به طوری مردم تنها در ۲ روز از هفته آب به اصطلاح لوله‌کشی دارند که البته بسیاری از شهروندان و صدالبته همه حاشیه‌نشینان از همین ۲ روز در هفته نیز بی‌بهره‌اند.

یکی از شهروندان در گفت‌وگو با تسنیم می‌گوید: فرسودگی بیش از اندازه لوله‌ها و کمبود آب در شبکه آب‌رسانی سبب شده تا نیمی از جمعیت شهر از همین آب جیره‌بندی ۲ روزه هم برخوردار نباشند و آب را از تانکرهای سیار آب‌رسانی خریداری کنند.

آصف بلوچ می‌افزاید: اکثر شهروندان چابهار حوض آب انبار دارند و آب لوله‌کشی و خریداری شده خود را در آن ذخیره‌ می‌کنند تا در طول هفته از این آب برای شست‌وشو و استحمام استفاده کنند؛ برای آشامیدن نیز آب معدنی یا آب تصفیه‌خانه‌های شهر را خریداری می‌کنند.

به گفته این شهروند هزینه ۴ تا ۶ میلیون تومانی ساخت حوض آب انبار سبب شده تا بسیاری از شهروندان قادر به ساخت آن نباشند و برای رفع نیاز، آب را در ظرف ذخیره کنند.

آب‌شیرین‌کن پیر و فرسوده کنارک توان آب‌رسانی به ۱۸۰ هزار نفر را ندارد

فرماندار ویژه چابهار نیز در گفت‌وگو با تسنیم می‌گوید: عمر ۲۰ ساله شبکه آب‌رسانی چابهار سبب شده که ۶۵ درصد لوله‌ها فرسوده شود و پاسخگوی جمعیت بالای چابهار نباشد. به گفته ایوب‌ درویشی آب شهر چابهار از آب شیرین‌کن کنارک با فاصله ۵۰ کیلومتری از چابهار تامین می‌شود که ۳۹ درصد از همین آب هم به سبب عمر بسیار لوله‌ها هدر می‌رود.

تنها منبع در حال حاضر و البته در دسترس آب، کارخانه آب شرین‌کن کنارک است که با عمر بسیار و فرسودگی بیش از اندازه خود باید آب شهرهای چابهار، کنارک، برخی روستاها و حتی صنایع را نیز تامین کند.

کارخانه قدیمی آب‌شیرین‌کن کنارک ۲۸ هزار مترمکعب ظرفیت دارد که تنها ۱۲ هزار و ۵۰۰ مترمکعب آن به شهر ۱۲۰ هزار نفری چابهار منتقل می‌شود و ۳۰۰۰ مترمکعب از آب آب‌شیرین‌کن نیز میان جمعیت حدوداً ۴۰۰۰ نفری منطقه آزاد چابهار تقسیم می‌شود. سهم جمعیت ۴۳ هزار نفری شهر میزبان آب شرین‌کن ۸۰۰۰ مترمکعب و سهم صنایع نیز ۳ هزار و ۵۰۰ مترمکعب است.

به گفته یکی از شهروندان چابهار، جمعیت حدوداً ۴۰۰۰ نفری منطقه آزاد در حالی از نعمت آب شبانه‌روزی برخوردارند که ۱۲۰ هزار نفر جمعیت هم‌جوار آن ۲ روز در هفته آب لوله‌کشی دارند که از همین آب لوله‌کشی نیز برای همه مردم برقرار نیست.

به گفته رئیس اداره آب و فاضلاب شهری چابهار، جمعیت ۱۲۰ هزار نفری شهر چابهار در سال‌های آینده نیاز به ۲۵ هزار مترمکعب آب دارد تا این مردم بتوانند آب شبانه‌روزی داشته باشند.

مسعود شعلی‌بر در گفت‌وگو با تسنیم می‌افزاید: ۱۲ هزار و ۵۰۰ مترمکعب آب کارخانه کنارک در حالی بین ۱۷ هزار مشترک تقسیم می‌شود که بنا به آمار ما شهر چابهار ۱۸ هزار مشترک آب دارد، یعنی به ۱۰۰۰ نفر طبق آمار ما آب نمی‌رسد چه برسد به خانه‌هایی در حاشیه و محله‌های کپرنشین که لوله‌کشی ندارند یا فرسودگی لوله‌ها کفاف آبرسانی به آن‌ها را نمی‌دهد.

موتورهای "گالن به ترک" پدیده غالب خیابان‌های قطب نهفته گردشگری ایران

گالن‌های ۱۰ لیتری و ۲۰ لیتری آب که روی ترک موتورهای عبوری در خیابان‌ها و کوچه‌های چابهار قرار گرفته آنقدر زیاد است که نخستین صحنه‌ای است که هر گردشگری هنگام ورود به تنها بندر اقیانوسی ایران مشاهده می‌کند و در همان ابتدا نگین توسعه شرق کشور را بهتر می‌شناسد.

مردم چابهار چه آن‌هایی که حوض آب انبار دارند و چه کسانی که ندارند باید حتماً از تانکرهای سیار آب خریداری کنند، چرا که آب جیره‌بندی ۲ روزه کفاف نیاز یک هفته را نمی‌دهد، چه برسد به شهروندانی که همین آب جیره‌بندی را هم ندارند.

یکی از تانکرداران چابهار می‌گوید: شرکت آب و فاضلاب برای تامین آب شهر و روستاهای چابهار هر مترمکعب آب را ۲۸۰۰ تا ۳۰۰۰ تومان از چاه‌های روستاهای "عورکی و نگور" خریداری می‌کند و به مردم هر مترمکعب را بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ تومان می‌فروشد.

فاروق رئیسی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم می‌افزاید: شهرستان چابهار ۳۵ دستگاه تانکر آبرسانی دارد که ۱۹ تانکر دولتی و ۱۶ تانکر استیجاری است. اکثر این تانکرها فرسوده هستند و دولت بالغ بر ۸ میلیارد تومان به تانکرهای خصوصی و چاه‌های آب بدهکار است.

وی ادامه داد: این تعداد تانکر محدود و قدیمی توان آب‌رسانی به ۲۸۰ هزار نفر جمعیت شهر و روستاهای چابهار را ندارند اما اداره آب و فاضلاب روستایی نیز توان تعمیر و اجاره تانکرهای بیشتر را ندارد.

آب در کوزه و ما گرد جهان می‌گردیم؛ کارشکنی گسترده و بی‌دلیل، مانع شیرین‌سازی آب عمان

مثل چابهار مثل ضرب‌المثل معروف "آب در کوزه و ما گرد جهان می‌گردیم" است؛ مردم شهر و روستاهای چابهار در کنار آب‌های بی‌کران عمان زندگی می‌کنند بنابراین بهترین راه برای پایان دادن به بحران بی‌آبی ساحل‌نشینان شرین‌سازی آب دریاست.

معین‌الدین سعیدی رئیس شورای اسلامی چابهار پیش‌تر در جلسه‌ای گفته بود: سرمایه‌گذارانی که برای احداث آب‌شیرین‌کن تلاش می‌کنند، با عدم تضمین خرید روبه‌رو هستند چرا‌که قیمت آب تصفیه شده در آب‌شیرین‌کن بالاست و باید با طرحی جامع به سراغ ساخت آن رفت.

این گفته‌ها نشان می‌دهد گویا سعیدی از کشورهای خشک حاشیه خلیج فارس که با ساخت آب‌شیرین‌کن‌های بزرگ بیابان‌های خشک و بی‌‌آب را به مکان‌های بزرگ تفریحی تبدیل می‌کنند و حتی با همین آب به کشاورزی نیز می‌پردازند، بی‌خبر است.

نماینده مردم چابهار در مجلس که خود سال‌ها تجربه مسولیت‌های مختلف در حوزه آب و کشاورزی را دارد و هم‌اکنون عضو کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس است در گفت‌وگو با تسنیم می‌گوید: از بخش "زرآباد" کنارک تا "پسابندر و گواتر" در چابهار احداث حداقل ۵ کارخانه آب‌شیرین‌کن با ظرفیت هر کدام ۲۰۰ هزار مترمکعب نیاز مردم شهرها و روستاهای چابهار است.

به گفته عبدالغفور ایران‌ژاد بالغ بر ۱۰ شرکت و سرمایه‌گذار داخلی و خارجی تمایل خود را برای احداث آب‌شیرین‌کن اعلام کرده‌اند اما عده‌ای به‌دلایل نامشخص اجازه فعالیت و تامین آب شهر و روستاهای چابهار را نمی‌دهند.

هر چند ایران‌ژاد درباره "دلایل نامشخص" توضیحی نمی‌دهد اما کارشکنی گسترده و بی‌دلیل برخی مسئولان را در صحبت‌های اخیر رئیس اداره آب و فاضلاب شهر چابهار که در جلسه شورای آب شهرستان صحبت می‌کرد، می‌توان به خوبی احساس کرد.

مسعود شعلی‌بر می‌گوید: یک سرمایه‌گذار بومی چابهار بارها به این اداره مراجعه کرده و خواهان سرمایه‌گذاری و احداث آب‌شیرین‌کن ۲۰ هزار مترمکعبی با اعتبار شخصی خود و در کمتر از ۶ ماه شده اما متاسفانه مسئولان پاسخ مثبتی به او نداده‌اند و مشکلات بی‌آبی همچنان روز به روز با افزایش جمعیت بحرانی‌تر می‌شود.

یک سرمایه‌گذار ‌آب‌شیرین‌کن نیز که پیشتر برای آبرسانی به جمعیت ۹۰۰۰ نفری روستاهای "پسابندر،گواتر و پشت" در شرق چابهار اعلام آمادگی کرده بود و حتی در مناقصه‌ای که مسئولان برگزار کرده ‌بودند پیروز شد، اما در لحظه‌های آخر قرارداد او در کمال ناباوری لغو شد.

منبع : تسنیم

انتهای پیام/